چندین سال است که هستم و خواهم ماند تا ابد؛بر سرِ آن عهد و پیمانی که بستم؛با کشتیِ نجات...

در چشم دیگران منشین در کنار من

ما را در این مقایسه، بیآبرو مکن

«فاضل نظری»

همهی حرف دلم با تو همین است که دوست

چــه کنــم؟ حـرف دلــــم را بزنــم یا نزنــم؟

«قیصر امینپور»

به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی سوگند به صفبستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بستهاند. و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدّت باز میدارند.. خلوتگاهی ساختهام از خیالم در خورشید؛ پذیرای دلهایی که دوست میدارند، میسوزند، میلرزند اما، هرگز تسلیم نمیشوند.... و دیگر اینکه؛ به جز «لئا»؛ (دختری که رو به سوی خدا دارد...) «دیوونهی داداشیِ» وبلاگِ «قطعه ۲۶»«طاها»ی «سایه در خورشید» «سایهی حاجقاسم» «سایه» و «سایهی هیچ» هر کدامشان هم با افتخار «دربارهی من» است...! . . .

..از باغ میبرند چراغانیات کنندتا کاج جشنهای زمستانیات کنندپوشاندهاند صبح تو را ابرهای تارتنها به این بهانه که بارانیات کنندیوسف! به این رها شدن از چاه دل مبنداین بار میبرند که زندانیات کنندای گل گمان مکن به شب جشن می.رویشاید به خاک مردهای ارزانیات کنندیک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیستاز نقطهای بترس که شیطانیات کنندآب طلب نکرده همیشه مراد نیستگاهی بهانهای است که قربانیات کنند...«فاضل نظری»

وقتی یک روز قبل از «انتخابِ سیهِ جمهورمون»،تفأل زده بودم به حضرت حافظ؛.به کویِ میکده هر سالِکی که رَه دانستدری دگر زدن اندیشهٔ تَبَه دانستزمانه افسر رندی نداد جز به کسیکه سرفرازیِ عالَم در این کُلَه دانستبر آستانهٔ میخانه هر که یافت رَهیز فیضِ جامِ مِی اَسرار خانقَه دانستهر آن که رازِ دو عالم ز خطِ ساغَر خواندرُموزِ جامِ جم از نقشِ خاکِ ره دانستورایِ طاعتِ دیوانگان ز ما مَطَلَبکه شیخِ مذهبِ ما عاقلی گُنَه دانستدلم ز نرگسِ ساقی اَمان نخواست به جانچرا که شیوهٔ آن «تُرکِ دلسیه» دانستز جورِ کوکبِ طالع، سَحَرگَهان چشممچنان گریست که ناهید دید و مَه دانستحدیثِ حافظ و ساغر که میزند پنهانچه جایِ محتسب و شِحنه، پادشَه دانستبلندمرتبه شاهی که نُه رِواقِ سِپِهرنمونهای ز خَمِ طاقِ بارگَه دانست...

به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی سوگند به صفبستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بستهاند. و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدّت باز میدارند.. خلوتگاهی ساختهام از خیالم در خورشید؛ پذیرای دلهایی که دوست میدارند، میسوزند، میلرزند اما، هرگز تسلیم نمیشوند.... و دیگر اینکه؛ به جز «لئا»؛ (دختری که رو به سوی خدا دارد...) «دیوونهی داداشیِ» وبلاگِ «قطعه ۲۶»«طاها»ی «سایه در خورشید» «سایهی حاجقاسم» «سایه» و «سایهی هیچ» هر کدامشان هم با افتخار «دربارهی من» است...! . . .

روزی از سقراط پرسیدند: کدام بهتر است؟ ازدواج کردن یا نکردن؟ سقراط در پاسخ گفت: در هر دو حالت، پشیمان میشويد. روز دیگری از او همین سوال را پرسیدند. او پاسخ داد: در هر حال، ازدواجکردن بهتر است. اگر همسر خوبی داشته باشید، خوشبخت میشوید. اگر همسر بدی اختیار کنید، فیلسوف!.همین سوال را اما روزی از بنده اگر بپرسند، در پاسخ خواهم گفت: بیشک «تجرُّد»!شاید خیلی خوشبخت یا حالا فیلسوف نشوید اما، قطعاً یک شاعرِ بسیار خوب و موفّقتری خواهید شد!

*

*

*

*

*

*

«رأی بی رأی» نگین؛ به هر دلیلی!
مجنونم بود، رأی دادهبود به لیلی!

پزشکیان: بنده جلوی چشم این مردم اعلام میکنم همین امروز از انتخابات کنار میروم. به شرط اینکه ایشان ۸ درصد رشد اقتصادی بدهد. اگر نتوانست رشد بدهد اعداماش کنند....+ آقا قبول!بروید کنار همین امروز!جلیلی اگر نتوانست رشد بدهد؛ ما همگی «سعید» و شما هم، آقا «مسعود»...!.....++ جلیلی طالبانی است؛اما کسی که گفت: «اعدام کنید!» پزشکیان بود...!